Vandaag en morgen gaan de Italianen naar de stembus. Geen sinecure, met 180 (!) partijen, waaronder ‘Ik stem niet’, ‘Dr. Cirillo’s Partij voor Existentiële Impotenten’ en ‘Geen vuilnis’. Italië heeft vervroegde verkiezingen nadat in januari de regering Prodi is gevallen. De
verkiezingsgekte is al een tijd aan de gang. Overal aanplakbiljetten, verkiezingsstandjes en op het Domplein heuse podia. De partij van Berlusconi 'Forza Italia' is alom aanwezig. Overal zie je de kreten: Rialzati, Italia (Italië, sta weer op!). Het mooiste is nog de bus op het Domplein met het
opschrift: meno male che Silvio c'è! Wat een geluk dat Silvio er is. Zeg dat wel. Inclusief aanhanger met blauwe ballon. Het blijft een verhaal apart, die man. Zijn manipulatie van de media, zijn corruptieschandalen en bijbehorend de vele
wetsaanpassingen om onder strafvervolging uit te komen, zijn gedweep met vrouwen, familie en uiterlijk (in willekeurige volgorde), zijn - op zijn zachtst gezegd - bijzondere uitlatingen, zijn 'nevenactiviteiten' als eigenaar van commerciële tv-zenders, een reclamebureau, een uitgeverij, een filmproductiebedrijf, een voetbalclub en een bouwbedrijf....Maar een groot deel van het volk smult ervan. Zoals Berlusconi zelf zegt: het volk heeft de intelligentie van een elf-jarige. Kritiek is er zeker wel, ook vanuit eigen land. Linkse kranten en tijdschriften nemen geen blad voor de mond en spotprenten over Berlusconi zijn er in overvloed. Maar ook voor de kritische elite blijft Berlusconi een fenomeen waar je nu eenmaal mee te leven hebt. "Berlusconi, dat is de politieke partij NV die Europa als verlies opneemt in de jaarrekening", aldus de linkse krant La Repubblica. Kortom, hij komt er altijd mee weg. Met uitlatingen als: "Mussolini was geen moordenaar, hij heeft alleen wat mensen op vakantie gestuurd". Met zijn nieuwste stunt om openbare aanklagers te laten testen op hun psychische gesteldheid. Met zijn afwezigheid tijdens de Parmalat-crisis omdat de gevolgen van zijn face-lift wat groter waren dan verwacht. Begrijpelijk, die man moet er toch ook goed uitzien. Eigenlijk is hij de oer-italiaan, de charmante, onbeschaamde godfather: een obsessie voor imago en veel rijkdom, de neiging om veel te praten en weinig te zeggen, soepel van standpunt te veranderen en daarbij vooral de juiste mensen voor je karretje weten te spannen. Berlusconi appeleert aan de slechtste eigenschappen van de Italianen: oppervlakkigheid, opportunisme, nepotisme en het belang van uiterlijk, 'la bella figura'. Aangezien iedere Italiaan dat in meer of mindere mate in zichzelf herkent, is het succes van deze man wel verklaarbaar. Maar, helaas, ook door het totale onvermogen van de linkse partijen. Want, moet gezegd, links heeft er de afgelopen jaren ook niet veel van gebakken. Alle hoop is nu gevestigd op Walter Veltroni, van de Partito Democratico. In alles het tegenbeeld van Berlusconi. Waar Veltroni gaat voor gehandicapte vrouwen in de regering, gaat Berlusconi voor de mooiste. Het is maar net welke uitleg je geeft aan positieve discriminatie. Als je het onderwerp aanroert bij Italianen, word je eens voorzichtig aangekeken: moet dit nu echt? Want over politiek wordt liever niet gepraat. De politiek, de bureaucratie, de slechte economie...de Italianen halen gelaten hun schouders op: "È cosi...". Liever praten ze over het lekkere eten, Toscane en de mooie vrouwen. Ja, net als Berlusconi.
Maar de prijs voor de meest originele campagneboodschap, zo triest dat je er maar beter heel hard om kunt lachen, gaat naar de Lega Nord van Umberto Bossi. De partij die Noord-Italië wil afscheiden van het - in hun ogen corrupte, luie en domme - Zuiden. De partij die ook al een naam heeft bedacht voor het onafhankelijke Noorden: Padania. Klinkt als een nieuwe soort parmezaanse kaas. De partij die daarnaast vooral inspeelt op de afkeer van veel Italianen voor buitenlanders. De partij die, bij de afbeelding van een Indiaan, de verkiezingsslogan hanteert: "Zij ondergingen immigratie. En nu wonen ze in een reservaat". Ach, als dat reservaat Padania heet, dan kunnen we Bossi en de zijnen daarin onderbrengen.
Vandaag en morgen gaan de Italianen naar de stembus. Geen sinecure, met 180 (!) partijen, waaronder ‘Ik stem niet’, ‘Dr. Cirillo’s Partij voor Existentiële Impotenten’ en ‘Geen vuilnis’. Italië heeft vervroegde verkiezingen nadat in januari de regering Prodi is gevallen. De 
verkiezingsgekte is al een tijd aan de gang. Overal aanplakbiljetten, verkiezingsstandjes en op het Domplein heuse podia. De partij van Berlusconi 'Forza Italia' is alom aanwezig. Overal zie je de kreten: Rialzati, Italia (Italië, sta weer op!). Het mooiste is nog de bus op het Domplein met het 
opschrift: meno male che Silvio c'è! Wat een geluk dat Silvio er is. Zeg dat wel. Inclusief aanhanger met blauwe ballon. Het blijft een verhaal apart, die man. Zijn manipulatie van de media, zijn corruptieschandalen en bijbehorend de vele 
wetsaanpassingen om onder strafvervolging uit te komen, zijn gedweep met vrouwen, familie en uiterlijk (in willekeurige volgorde), zijn - op zijn zachtst gezegd - bijzondere uitlatingen, zijn 'nevenactiviteiten' als eigenaar van commerciële tv-zenders, een reclamebureau, een uitgeverij, een filmproductiebedrijf, een voetbalclub en een bouwbedrijf....Maar een groot deel van het volk smult ervan. Zoals Berlusconi zelf zegt: het volk heeft de intelligentie van een elf-jarige. Kritiek is er zeker wel, ook vanuit eigen land. Linkse kranten en tijdschriften nemen geen blad voor de mond en spotprenten over Berlusconi zijn er in overvloed. Maar ook voor de kritische elite blijft Berlusconi een fenomeen waar je nu eenmaal mee te leven hebt. "Berlusconi, dat is de politieke partij NV die Europa als verlies opneemt in de jaarrekening", aldus de linkse krant La Repubblica. Kortom, hij komt er altijd mee weg. Met uitlatingen als: "Mussolini was geen moordenaar, hij heeft alleen wat mensen op vakantie gestuurd". Met zijn nieuwste stunt om openbare aanklagers te laten testen op hun psychische gesteldheid. Met zijn afwezigheid tijdens de Parmalat-crisis omdat de gevolgen van zijn face-lift wat groter waren dan verwacht. Begrijpelijk, die man moet er toch ook goed uitzien. Eigenlijk is hij de oer-italiaan, de charmante, onbeschaamde godfather: een obsessie voor imago en veel rijkdom, de neiging om veel te praten en weinig te zeggen, soepel van standpunt te veranderen en daarbij vooral de juiste mensen voor je karretje weten te spannen. Berlusconi appeleert aan de slechtste eigenschappen van de Italianen: oppervlakkigheid, opportunisme, nepotisme en het belang van uiterlijk, 'la bella figura'. Aangezien iedere Italiaan dat in meer of mindere mate in zichzelf herkent, is het succes van deze man wel verklaarbaar. Maar, helaas, ook door het totale onvermogen van de linkse partijen. Want, moet gezegd, links heeft er de afgelopen jaren ook niet veel van gebakken. Alle hoop is nu gevestigd op Walter Veltroni, van de Partito Democratico. In alles het tegenbeeld van Berlusconi. Waar Veltroni gaat voor gehandicapte vrouwen in de regering, gaat Berlusconi voor de mooiste. Het is maar net welke uitleg je geeft aan positieve discriminatie. Als je het onderwerp aanroert bij Italianen, word je eens voorzichtig aangekeken: moet dit nu echt? Want over politiek wordt liever niet gepraat. De politiek, de bureaucratie, de slechte economie...de Italianen halen gelaten hun schouders op: "È cosi...". Liever praten ze over het lekkere eten, Toscane en de mooie vrouwen. Ja, net als Berlusconi.
Maar de prijs voor de meest originele campagneboodschap, zo triest dat je er maar beter heel hard om kunt lachen, gaat naar de Lega Nord van Umberto Bossi. De partij die Noord-Italië wil afscheiden van het - in hun ogen corrupte, luie en domme - Zuiden. De partij die ook al een naam heeft bedacht voor het onafhankelijke Noorden: Padania. Klinkt als een nieuwe soort parmezaanse kaas. De partij die daarnaast vooral inspeelt op de afkeer van veel Italianen voor buitenlanders. De partij die, bij de afbeelding van een Indiaan, de verkiezingsslogan hanteert: "Zij ondergingen immigratie. En nu wonen ze in een reservaat". Ach, als dat reservaat Padania heet, dan kunnen we Bossi en de zijnen daarin onderbrengen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten