De laatste weken Milaan lijk ik verregend door te gaan brengen. Als het weer gelijk staat aan mijn stemming om Milaan te verlaten, dan klopt het wel. Schrale troost. Vorige week stond Eduardo geregeld vanuit het restaurant naar buiten te turen. Dat het toch alsjeblieft een keer zou gaan regenen. Al dat stof! Et voilà! Kan ik in ieder geval iemand elke dag de schuld geven... Ik heb hem ook gevraagd of hij ervoor kan zorgen dat de regen weer ophoudt. Maar hij wil het me alleen maar minder moeilijk maken om weg te gaan. In Nederland regent het immers ook vaak, toch!? Ja, ook schrale troost.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten