Italian efficiency...

Vandaag afspraak met de NABA, de kunstacademie. Na eerst vijf gesprekken heen en weer met de intermediair van de talenopleiding. Eindelijk spijkers met koppen slaan, dacht ik. Ik had een gesprek met Alice, maar ondertussen schoven nog twee mensen aan. Er volgde een hele uiteenzetting over het bachelorprogramma en over scenografia, een onderdeel van Theater Design, wat ik wil doen. Nadat ik had duidelijk gemaakt dat ik vier maanden blijf en niet drie jaar, was er verbazing alom. En dat ik zeker niet alleen scenografia wil doen maar een aantal vakken uit Theater Design. Resultaat van de afspraak....ik moet met iemand anders praten. Die me wèl meer kan vertellen over welke vakken ik kan kiezen. Vijf minuten en drie personen later stond ik weer buiten. Bene, bene! Ben blij dat ik in ieder geval zelf heel goed weet wat ik wil!