Hier ben ik dan! Op mijn mini-kamertje, in een Milanees palazzo (italiaans voor flat....wel te verstaan...). Ik zit op drie en een half hoog, maar kan evengoed de metro horen brommen onder de grond. Het huis is cosy, evenals mijn kamer. De buurt een beetje unheimisch, zo op het eerste oog. Morgen naar school, appèl om 8.30 uur. Waarom kan ik nou niet gewoon getrouwd zijn, drie kinderen hebben en een labrador en elke dag braaf naar een baas gaan....?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten